Iedereen die andere blogs van mij gelezen heeft weet inmiddels wel dat ik graag naakt wandel. Nu fiets ik ook heel graag en uiteraard speelde de gedachte al langer door mijn hoofd om dat ook eens naakt te gaan doen. Maar ja, waar ga je dat doen? Nederland is een drukbevolkt land en als je op de fiets bent, ontkom je er eigenlijk niet aan dat je andere mensen tegenkomt. Toch zijn er best nog wel plekken waar je op het juiste moment prima naakt kunt fietsen. En, als de locaties geschikt zijn voor naaktrecreatie mag dat ook gewoon volgens artikel 430a WvS.
Ieder jaar gaan wij twee weken kamperen op Texel. Een vriendin van ons heeft daar een kleine camping en sinds de opening houden we die traditie in ere. Toevallig werk ik op Texel en tijdens het kamperen ga ik ook gewoon naar mijn werk. Op de fiets natuurlijk. Omdat mijn echtgenoot ook naar zijn werk moet, is hij om half 7 naar de boot en dat is voor mij het sein om alles klaar te maken en een lekker lange fietstocht naar mijn werk te maken.
Vanaf de camping fiets ik meestal naar De Cocksdorp en ga daar naar de buitenkant van de dijk om buitendijks richting Oudeschild te fietsen. De Waddenzee is prachtig, zeker als de zon opkomt en daar geniet ik intens van als ik daar fiets. Tijdens eerdere fietstochten heb ik al gemerkt dat het 's morgens vroeg, zeker buiten het vakantieseizoen, best wel rustig is. Vaak ben ik de enige die er fietst voor kilometers en soms is er een andere vroege vogel die fietst of wandelt. Vandaag (ergens in augustus 2024) besluit ik de sprong te wagen en mijn fietstocht bloot te maken.
Als ik vertrek van de camping voel ik toch wel een lichte spanning. Gelukkig is het nog een paar kilometer fietsen, dus ik kan me nog even mentaal voorbereiden. Zodra ik echter de dijk over ben neemt de spanning toch weer toe. Ik kijk nog even goed om me heen en besluit nog een klein stukje door te fietsen tot ik de bocht om ben. Daar ben ik minder in het zicht voor mijn gevoel en stap ik van mijn fiets. Mijn fietsbroek gaat uit en die stop ik onder mijn bagagedrager. Mijn fietsshirt houd ik nog heel even aan, maar doe wel de rits helemaal los. Vervolgens stap ik weer op en begin aan mijn eerste bijna blote fietstocht. Best wel spannend, kan ik je zeggen. Nog niet helemaal op mijn gemak leg ik de eerste meters af. Als ik even op weg ben trek ik ook mijn fietsshirt uit en hang het over mijn stuur. Dan kan ik het in ieder geval snel pakken en voor me houden als er toch fietser uit de tegenovergestelde richting komen.
Langzaam begin ik me meer op mijn gemak te voelen, maar ik blijf toch wel op mijn hoede. Het fietspad buigt een beetje naar rechts en dat betekent dat je niet volledig zicht hebt. Hoewel ik het heel prettig vind om zo naakt te fietsen, ben ik toch nog teveel bezig met niet gezien te worden om echt dat heerlijke vrije gevoel te ervaren. De natuur om me heen is wel prachtig en daar geniet ik met volle teugen van. De Waddenzee is vroeg in de morgen schitterend. Zeker als je wat later in het seizoen bent en de zon net opkomt.
Na zo'n twee kilometer nader ik een hek. Een groot stuk buitendijks gebied is natuurgebied en niet toegankelijk voor publiek. Op dit punt zal ik over de dijk naar de andere kant moeten, maar dan fiets ik wel duidelijk zichtbaar over de openbare weg. Niet dat er veel huizen staan en op dit vroege tijdstip ben ik de enige die hier fietst, maar het lijkt me toch wel verstandig om hier even iets aan te trekken. Zo fiets ik door tot ik anderhalve kilometer verderop weer naar de buitenkant van de dijk kan. Als ik hier de dijk over ben, heb ik weer prima zicht en kan tot heel ver zien of er eventueel andere mensen aankomen. Dit blijkt toch vaker het geval te zijn dan ik had gehoopt. Ik besluit mijn fietstocht dan ook gekleed voort te zetten.
Hoewel mijn fietstocht best nog spannend was en ook niet zo heel lang heeft geduurd, heb ik er toch van genoten en het zaadje was geplant. Ik wist op dat moment zeker dat ik dit vaker wilde doen. Daarover later meer.
Ik had onderstaande reactie ook bij Mark op zijn blog gezet maar past ook goed als reactie op dit verhaal.
BeantwoordenVerwijderenZolang het nog zulk lekker warm weer is moet je er zeker zoveel mogelijk gebruik van zien te maken. Wel jammer dat steeds zo op je hoede moet zijn. En dat is eigenlijk de omgekeerde wereld. Kleding is tegen de kou en heel onlogisch om met deze temperaturen iets aan te hebben. We leven in een "vrij" land maar ik krijg met het ouder worden steeds meer moeite dat anderen zich maar bemoeien met wat ik wel en niet moet doen om hen tevreden te houden. En dan in dit geval met name over het dragen van kleding, terwijl dat nu helemáál niet te doen is. We doen als naturist niemand kwaad en zijn juist heel betrokken bij de natuur en daarbij het natuurlijke blote leven. Maar omdat anderen vaak een bekrompen geest hebben, al dan niet van huis uit meegekregen, en in deze moderne tijd ver van de natuur afstaan moeten wij naturisten ons ook maar onnatuurlijk gedragen.
In de thuissituatie is het makkelijker om invulling te geven aan mijn blote leven. En ook daar word ik steeds vrijer in. Ik ben bloot met deze temperaturen en dat blijf ik dan ook als ik nergens heen hoef. Vanmorgen heb ik voordat het echt warm even op het dak van mijn schuurtje gewerkt. En daar stond ik dus gewoon in mijn blootje op. Ook de kliko heb ik via het achterpad weer in mijn blootje aan de stoeprand gezet en opgehaald. Het geveltuintje aan de voorkant geef ik ook in mijn blootje water. Zelfs toen ik eergisteren een pakje bezorgd kreeg deed ik gewoon bloot open. En wat was zijn reactie? Gewoon breed lachend, "zo, lekker luchtig gekleed", gelijk heb je.
Het klinkt misschien allemaal wat egoïstisch en respectloos en geen rekening houden met anderen. Maar waarom mag dat nooit eens andersom zijn? Ik doe niemand kwaad en waarom mag een ander dan geen rekening met mijn levensstijl houden. En wat is nou zo raar aan een bloot lijf? Het lijkt soms wel of sommige naturisten het zelf toch raar vinden en anderen er daarom niet mee willen confronteren. Maar iedere man heeft een piemel en daar zijn er ruim 4 miljard van.
Mijn overbuurman kan mij ook zien met zijn vele camera's rondom het huis. Maar hij weet dat ik naturist ben en heeft mijn website ook gezien. Eigenlijk hoor ik nooit een afkeurend woord van iemand. Ik weet uit mijn lange ervaring als naturist dat de meeste mensen er juist helemaal geen problemen mee hebben maar veelal zelf liever kleren aanhouden. Dus dat gevoel van "egoïsme" e.d is iets wat veel naturisten zichzelf aanpraten. Door van dat onterechte gevoel af te stappen krijg je nóg meer vrijheid in je hoofd. Maar ik begrijp natuurlijk ook wel dat er een groot verschil is tussen de thuissituatie en openbaar bloot wandelen of fietsen. Je hoeft maar één verkeerde anti-bloter tegen te komen en dan kunnen de gevolgen niet te overzien zijn. Ik strijd wel op mijn manier voor de vrijheid van het blote leven maar dat betekent niet letterlijk vechten. Dat wil ik sowieso altijd voorkomen wat tot nu toe altijd gelukt is. Daar ben ik te vredelievend voor.
Maar thuis ben ík de baas en niemand anders. Oké, mijn vrouw dan soms, hahahaha.
Groetjes, Kees.
Beste Hans,
BeantwoordenVerwijderenIk heb je reactie op het blog van Mark inderdaad ook gelezen en ik kan niet anders zeggen dan dat ik het helemaal met je eens ben. Het is toch echt van de zotte dat je met dit weer kleding aan zou moeten hebben, omdat anderen die je even kort aanschouwen, zich niet comfortabel voelen bij het zien van een bloot lichaam. Met andere woorden, wij als naturist moeten ons voortdurend oncomfortabel voelen voor dat ene moment van een ander. En dat terwijl die ander ook gewoon de mogelijkheid heeft om het hoofd af te wenden en niet te kijken. En wat doen naturisten nu helemaal voor kwaad? Helemaal niets. Sterker nog zij zorgen eigenlijk beter voor elkaar en de wereld dan de niet naturisten. Als ik naar het naaktstrand ga, dan is dat altijd keurig netjes. Geen rommel en dat is op textielstranden wel anders.
Thuis ben ik zoveel mogelijk bloot en dat bevalt me prima. Ik heb daarvoor wel eerst een goed gesprek met mijn man moeten hebben, maar daar zijn we uitgekomen. Gelukkig is hij een koukleum en ik niet, dus in de winter staat de kachel toch op een aangename temperatuur en ben ik eigenlijk zomer en winter naakt in huis. Heerlijk. Alleen als er visite komt, en dat is dan de afspraak die we hebben gemaakt, trek ik even iets aan, maar met deze warmte is dat alleen maar een kort broekje. Verder niet. In de tuin ben ik vanuit de bovenverdieping van de buren ook echt wel te zien, maar daar trek ik me niet zoveel van aan. Ik doe gewoon mijn ding. Eten, grasmaaien, sleutelen aan de fiets, koffie drinken of uitgebreid zonnen. Als ze me zien, is dat jammer, maar mij maakt het niet zoveel uit. Ik doe niets waardoor ze zich beledigd of bedreigd zouden moeten voelen. En trouwens, als ze het eenmaal gezien hebben is het nieuwtje er ook vanaf.
Ik weet trouwens dat de kinderen van de buren mij in ieder geval één keer gezien hebben. Ik was het gras aan het maaien toen ik uit de slaapkamer bij de buren een van de kinderen hoorde roepen dat de buurman in zijn blootje liep. Daarna kwam de stem van de buurman: Weg bij dat raam! NU! Verder nooit meer iets van gehoord.
Mijn fietsverhaal is wel al van een tijdje terug en toen was ik het naakt wandelen en fietsen nog echt aan het ontdekken. Het vrije gevoel van naakt wandelen en naakt fietsen heb ik ook pas later echt leren kennen. In het begin snapte is eigenlijk helemaal niet wat er nou zo bevrijdend aan was, want ik was continu aan het focussen op mogelijke ontmoetingen met anderen. Later, toen ik wat meer zelfvertrouwen kreeg, heb ik veel langere fietstochten gemaakt. Gewoon omdat ik op pad ging met een andere insteek. Ik ga genieten en wat anderen ervan vinden boeit me niet. Daarbij houd ik natuurlijk wel zoveel mogelijk rekening met artikel 430a, maar ik heb er geen problemen mee om het hier en daar behoorlijk op te rekken. En dat ben ik ook zeker voornemens om vaker te doen. Als ik op weg naar mijn werk ben, bijvoorbeeld, neem ik vaak een iets andere route om gewoon lekker een stuk naakt te kunnen fietsen. Het is een weg bij ons in de buurt en er staan ook huizen aan die weg, maar als ik daar rond half zeven in de morgen fiets, kom je daar geen sterveling tegen. Nou, dan gaat dus gewoon de broek uit. Het is maar voor een paar kilometer, maar het is oh zo heerlijk.
Enfin, laten we gewoon lekker doen waar we ons prettig bij voelen en misschien dat ik ook binnenkort op mijn thuiswerkdag dat pakketje maar eens aanpak zonder iets aan te trekken...
Groetjes, Marco
Deze reactie is verwijderd door de auteur.
VerwijderenBedankt voor je uitgebreide reactie op mijn reactie. Er stonden wat teveel typefouten in mijn verwijderde reactie. Staat een beetje dom, hahaha. Soms zijn mijn hersens al verder dan wat ik aan het typen ben🤔😊.
VerwijderenMaar fijn om te lezen dat je dezelfde kijk op het gewone natuurlijke blote leven hebt als ik. Uiteraard kijk ik wel of de "kust veilig is" als ik de afvalbak buiten ga zetten of even naar de auto loop. Ik ga natuurlijk niet provoceren of paraderen. Maar mocht ik dan alsnog gezien worden dan is dat maar zo. En toen ik op het schuurdak aan het werk was wist ik dat de naastgelegen buren op vakantie zijn.
Ik zwaai ook niet de voordeur helemaal open als er aangebeld wordt. Ik blijf er zoveel mogelijk achter staan. Maar als ik een pakje aan moet pakken wat te groot is voor 1 hand dan gaat de deur natuurlijk verder open. Net als gisteren, toen ik een klein pakje kreeg maar waarvoor digitaal getekend moest worden. Toen moest de deur ook verder open. En ook dat was weer geen probleem. Gewoon leven en laten leven.
Groetjes, Kees (geen Hans dus😉😁).
Beste Kees,
VerwijderenOh, wat ongelofelijk stom van mezelf. Ha ha, hoe ik er nu bij kom om je Hans te noemen. Waarschijnlijk hoorde ik die naam noemen toen ik aan het schrijven sloeg. Slip of the mind, om het eens in goed Nederlands te verwoorden.
Provoceren zou inderdaad niet goed zijn en ik geloof ook direct dat je dat niet doet. Dat doe ik ook niet. In huis zal ik ook zeker niet extra opvallend voor het raam gaan paraderen. Ik doe gewoon mijn dingen in huis, maar daar sluit ik de gordijnen niet voor.
Gisteren hebben wij om 5 uur in de morgen onze caravan reisklaar gemaakt. De laatste dingen heb ik naakt naar de caravan en de auto gebracht. Ben zeker wel 15x zo heen en weer gelopen tussen de tuin en de parkeerplaats waar auto en caravan stonden. Op dat tijdstip moet dat toch geen probleem zijn. En dat was het ook niet. Het is ook net wat je zegt: leven en laten leven. Als iedereen zich gewoon zou bezighouden met de dingen waar ze positieve energie van krijgen in plaats van met de dingen die ze niet leuk vinden en energie kosten, dan zou iedereen een veel leuker en prettiger leven hebben.
Groetjes, Marco