Naakte ochtendwandeling Bremen

Het is maandagochtend 17 augustus als ik weer vroeg wakker ben. In de caravan slaap ik nooit echt heel goed en ook mijn dagelijkse ritme zit er nog goed in. Dit is dan ook nog maar de derde dag van onze vakantie. Nu vind ik dat nooit zo heel erg, want dit soort dagen is voor mij altijd een goede gelegenheid om een naturistische wandeling te maken. Ik ben in Bremen op een camping in de buurt van de Stadwaldsee, een groot meer aan de buitenrand van Bremen. Er is ook een behoorlijk groot park, dus een mooie gelegenheid voor een wandeling. Grappig is trouwens dat er op minder dan 100 meter van de camping een naturistenstrandje is. Daar kwam ik later pas achter.

Het is nog schemerig als ik mijn wandelschoenen en korte joggingbroekje, mijn vaste wandeltenue om mee te starten, aantrek en op pad ga. Vanaf onze standplaats loop ik naar de achteringang van de camping. Daar staat een draaihek dat je vanaf de buitenkant met een code kunt openen. Nu had ik verwacht dat je er vanaf de camping zo uit zou kunnen, maar niets is minder waar. Het toetsenbord om de code in te toetsen zit aan de andere kant en daar kan ik niet bij. Er zit dus niets anders op dan teruglopen en het terrein verlaten via de hoofdingang.

Zodra ik bij het wandelpad om het meer ben sla ik rechtsaf en begin ik mijn wandeling. Even verderop acht ik de kust wel veilig en stop ik om mijn broekje uit te trekken en de wandeling naturistisch voort te zetten. Dat eerste moment is altijd weer even slikken, zeker als je op een locatie bent waar je nog niet eerder bent geweest. In Nederland zou ik nog veel meer op mijn hoede zijn, maar hier in Duitsland durf ik het wel aan om meteen naakt te gaan zonder eerst de route te verkennen.

Als ik even doorloop, merk ik dat het wandelpad vrijwel parallel begint te lopen aan het fietspad en dat blijft ook wel even zo. Even twijfel ik nog of ik toch niet beter weer iets aan kan trekken, maar hé, dit is Duitsland en daar is men over het algemeen veel toleranter waar het om naakt gaat. Ook hier geldt overigens dat naakt wandelen helemaal niet verboden is. Het simpelweg naakt zijn is niet strafbaar, zolang je maar geen seksuele handelingen verricht of aanstootgevend bent. Met dat in het achterhoofd wandel ik rustig door en trek me verder niets aan van de fietser die me in de verte tegemoet komt. Verderop bij een plekje met trimtoestellen zie ik dat een man op een steiger staat te vissen. Nu lijkt het me toch beter om even snel wat aan te trekken voor ik hem voorbij loop. Zodra ik weer uit zijn blikveld ben, gaat het weer heerlijk vrij verder.

Hoewel het nog wat grijs is deze ochtend kan je aan de lucht al goed zien dat de zon bijna opkomt. De lucht kleurt prachtig oranje en dat is vanaf een van de vele steigertjes heel mooi te zien.

De route die ik van plan ben om te volgen is een route die door de VVV van Bremen op Komoot is gezet. Het ziet eruit als een mooie route en is ongeveer 12 kilometer lang. Op een gegeven moment moet ik rechtsaf en ga ik over een bruggetje het park in. Daar blijf ik de route volgen tot ik bij een soort schuilplek kom. Hier wordt mijn aandacht getrokken door een bordje over een uitzichttoren. Ik besluit van de route af te wijken en rechtsaf te gaan om te zien wat dat is. Halverwege het pad staat een bankje en daarop liggen twee boeken. Van wie ze zijn? Geen idee. Er is ook niemand te zien. Wellicht heeft iemand ze achtergelaten ter inspiratie van andere wandelaars. Ik neem even op het bankje plaats om te genieten van de natuur. Verderop zie ik een ree. Zachtjes probeer ik er een foto van te maken, maar bij de minste beweging schiet het dier al wel.

Behalve het ene bordje heb ik verder niets meer gezien van of over een uitkijktoren, dus ik vervolg mijn weg weer en kom uit op een fietspad dat weer deel uitmaakt van de oorspronkelijke route die ik zou gaan volgen. Bij het spoorviaduct gaat de route rechtdoor, onder het viaduct door. Aan de andere kant van het viaduct zie ik echter huizen staan en ik weet niet of het verstandig is om daar naakt voorbij te lopen. Ik besluit de route te laten voor wat hij is en ga linksaf het bos weer in. Zo loop ik ook langs de spoorlijn en kan ik kijken naar de treinen die passeren. Een andere hobby van me. In het bos is al wel goed te zien dat de droogte ook hier zijn sporen heeft nagelaten. Hoewel er nog veel groen is, lijkt het al wel herfst op sommige plekken.

Nu ik toch een beetje aan het freewheelen ben, volg ik op sommige stukken het natuurpad. Dit is een bewegwijzerde route door het hele park met op diverse plekken uitleg over de dieren die allemaal in het bos te vinden zijn. Dat zijn er behoorlijk wat. Het pad waar ik in ga is niet echt een geplaveid pad en dat zijn eigenlijk de mooiste paden om te bewandelen. Na ongeveer 200 meter kom ik er echter wel achter dat dit doodloopt. Dan maar weer terug en een ander pad kiezen. Er zijn tenslotte genoeg uitwijkmogelijkheden.

Verderop zie ik tussen de bomen een watertje en op een heuvel aan de andere kant staat een gebouw. Geen idee wat het is, maar het wekt natuurlijk wel mijn interesse, dus ik loop erheen. Het blijkt de Judentempel te zijn. Een paviljoen dat in 1909 ooit gebouwd is als uitkijktoren en schuilplek voor de regen. Waarom het de naam Judentempel heeft gekregen is niet helemaal duidelijk. Een mooie plek is het wel en ik neem even de tijd om de omgeving in me op te nemen.

Als ik na het maken van wat foto's mijn weg vervolg, loop ik een jogger tegen het lijf. Die had ik niet zien aankomen. Hij zegt niets en loopt gewoon door. Dat zou toch ook de normaalste zaak van de wereld moeten zijn. Ik doen tenslotte niets anders dan alleen wandelen en dat doen zoveel mensen. Het enige verschil is dat ik geen kleding aan heb. Maakt dat het dan meteen seksueel of bedreigend? Nee toch?

Over een grote groenstrook langs de Kleine Wümme loop ik langzamerhand weer terug richting de Stadtsee. Zodra ik over de brug ben en het fietspad ben overgestoken, kom ik terecht op het grote stadsstrand dat bij dit meer hoort. Toen wij hier gistermiddag fietsten was het best wel druk hier. Het terrein is best groot en wordt door vele mensen gebruikt om gezellig samen te zijn. Al dan niet met zwemmen, een borreltje of een BBQ. Nu is er echter niemand en ik loop rustig door richting de camping. Die ligt verscholen tussen de bomen en zodra ik het FFK-strand nader, komt een jogger me tegemoet. We kijken elkaar aan, hij glimlacht en loopt door.

Bij het schrijven van deze regelen weet ik inmiddels dat het voor Bremen de eerste en laatste wandeling was. Maar, de volgende plaats is Bad Suderode in de Harz en daar heb ik al heel veel naakte voetstappen liggen. Het weer wordt ook nog eens mooi, dus ik heb er zin in.